Z ostatniej chwili:
Urodzona: 2473 r.
Rasa: Człowiek
Płeć: Kobieta
Kolor włosów: Czerwone
Kolor oczu: Zielone
Sarah Louise Kerrigan była terrańskim psionikiem. Rozpoczęła karierę jako duch Konfederacji, stając się później zastępcą dowódcy Synów Korhalu. Uczestnicząc w zdradzie Arcturusa Mengska, została pojmana i zainfekowana przez zergi, zmieniając się w Królową Ostrzy, przywódczynię Roju.
Uśpione moce młodej Sary Kerrigan objawiły się na planecie TarKossia, gdy przypadkowo uśmierciła swoją matkę i zdruzgotała mózg swego ojca, Patryka. Szybko została przechwycona przez agentów Konfederacji i wcielona jako dziecko do Programu Duchów. W wieku ośmiu lat osiągała bardzo wysokie wyniki w psionicznych testach.
Podczas szkolenia duchów, jej znienawidzonym instruktorem był porucznik Rumm. Próbował on złamać w niej sposób postrzegania dobra i zła, przekonując do zaprezentowania swoich psionicznych sił, aby udowodnić swoim przełożonym, że zdolności jej umysłu są nadnaturalne. Kerrigan odmówiła, nie chcąc wracać w myślach do tego, co stało się z jej rodzicami.
Aby przymusić ją do wyzwolenia swoich mocy, Rumm posłużył się kociakiem, któremu wstrzyknął substancję chemiczną wywołującą raka, nakazując jej zniszczyć zarazek, w przeciwnym wypadku kot zginie. Kerrigan odmówiła, więc Rumm zagroził, że zastrzeli kota. Kerrigan odmówiła ponownie. Rumm zdecydował się nie zabijać zwierzęcia, lecz zostawić je, aby umierało powoli w męczarniach na jej oczach. Dopiero później Rumm spostrzegł, że mechanizm spustowy w jego broni został zniszczony. Ta usterka mogła jednak nie być spowodowana użyciem psionicznych mocy, a zatem nie była niezaprzeczalnym dowodem dla nadzwyczajnych umiejętności Kerrigan.
Pewien inżynier zasugerował użycie neuro-regulatora, urządzenia, które osłabiłoby psioniczne moce Sary i zagwarantowałoby jej lojalność wobec Konfederacji. Rumm nie zgodził się twierdząc, że neuro-regulator może doprowadzić do śmierci pacjenta.
Sarah została zaprowadzona do innego pokoju, gdzie przypięto ją do krzesła i przystawiono igłę do ciała. W innym pomieszczeniu mogła dostrzec swojego ojca, z roztrzaskanym mózgiem, również przypiętego do krzesła. Naukowcy Rumma byli gotowi wstrzyknąć jej ojcu tę samą substancję, która wywołała nowotwór u kota, jeżeli Sarah nie zechce współpracować z Konfederacją. Kerrigan odmówiła, woląc raczej zabić siebie i ojca, niż oferować swe moce na usługi Konfederacji. Igła wkłuła się w jej ciało, a Sarah szybko straciła przytomność. Rumm nie miał innego wyboru i musiał wykorzystać neuro-regulator.
Zabiegi na układzie nerwowym zrobiły z Sary zamkniętą w sobie, introwersyjną dziewczynę. Kerrigan czekał teraz rok tortur psychicznych z rąk porucznika Rumma.
Po ukończeniu szkoleń Kerrigan mianowano Duchem nr 24. Jako agent Konfederacji likwidowała wielu jej wrogów, w tym Angusa Mengska. Zasłużyła sobie na miano legendy w całym programie, na równi z Gabrielem Toshem. Kerrigan uczestniczyła następnie w eksperymentach ksenomorficznych, prowadzonych w ośrodku Fujita na planecie Vyctor 5. Przy użyciu odpowiednich narkotyków i izolacji, testowane tam organizmy okazały się reagować na telepatyczne komendy.
Wykorzystując źródła Protektoratu Umojan, Arcturus Mengsk, lider utworzonej niedawno organizacji militarnej Synowie Korhalu, wraz ze swoim synem odkryli obecność Kerrigan w bazie Fujita. Aby ją przechwycić, zorganizowali napad na ośrodek, nie mówiąc jednak pozostałym rebeliantom o jej obecności i wielkim znaczeniu. W tym czasie Kerrigan była jedynym obiektem eksperymentalnym w bazie – pozostałe, nie będąc w stanie nawiązać tak silnego kontaktu z ksenomorfami, zostały zabite w celu zachowania tajemnicy. Atak rebeliantów zakończył się powodzeniem, a nieprzytomna Kerrigan, wraz z kilkoma zbiegłymi Konfederatami i materiałami badawczymi zostali przetransportowani do bazy operacyjnej rebeliantów – battlecruisera Hyperion. Z ciała Kerrigan usunięto neuro-regulator. Pozostawiono jednak wiele cybernetycznych implantów – po latach Kerrigan wyjaśniła, że ograniczenie umiejętności czytania w myślach uratowało ją przed szaleństwem.
“Znajdujesz się na pokładzie Hyperiona, battlecruisera pod moją komendą. Jesteś gościem Synów Korhalu. Nazywam się Arcturus Mengsk.”
- Tak powitano Kerrigan po przebudzeniu.
Po przebudzeniu na Hyperionie, Kerrigan została powitana przez Arcturusa Mengska oraz Somo Hunga. Podczas gdy Hung był nią oczarowany od początku, w zachowaniu Mengska wyczuła wyraźne uprzedzenie do jej osoby. Niemniej jednak, Mengsk zapewnił ją, że jest gościem z pełnym dostępem do statku.
Z czasem Kerrigan odzyskiwała strzępki wspomnień. Z zadowoleniem przyjmowała częste wizyty Hunga, lecz za każdym razem zbywała jego namowy do zaprzyjaźnienia się. Jej obecność stanowiła duży sekret Synów Korhalu w ich śledztwie dotyczącym ksenomorfów i sprzyjała szerzeniu się plotek o nowych stworzeniach pozyskanych w szeregi rebeliantów, umacniając tym samym determinację w oporze przeciw Konfederacji. Fringe Worlds – pas najbardziej 
oddalonych planet terrańskiej Konfederacji, miejsce odkrycia ksenomorfów, został wyludniony i spustoszony biochemiczną bronią Konfederacji w celu ukrycia istnienia obcych. Na decyzję Kerrigan o przyłączeniu się do rebelii wpłynął fakt, że wśród zabitych byli rodzice Hunga.
Podczas starcia pomiędzy konfederackim battlecruiserem Norad II i Hyperionem, Duch nr 24506 przedostał się na pokład statku rebeliantów. Kerrigan szybko wykryła jego obecność i zgładziła go. Strój bojowy martwego Ducha pozostawiono na użytek Kerrigan.
Po powrocie z drugiej wizyty w świecie Umoja, Kerrigan nawiązała bliższą znajomość z Hungiem, niemal jednocześnie pogarszając swoje relacje z pułkownikiem Pollockiem Rimesem. Rimes był sfrustrowany widząc, z jaką łatwością Kerrigan wkupiła się w łaski Mengska, zdobywając jego zaufanie.
Należąc do Synów Korhalu, Sarah uczestniczyła w niemal samobójczym ataku na Akademię Duchów na Tarsonis. Odnalazła Rumma, którego mianowano majorem i wykonała na nim swoją morderczą zemstę.
Do grudnia 2499, obecność ksenomorfów, znanych jako zergi, nie była już tajemnicą, podobnie jak istnienie drugiej rasy obcych – protossów. W tym czasie Kerrigan przebywała na Mar Sarze, spotykając się z reporterem UNN Michaelem Libertym i podżegając anty-konfederackie nastroje.
Następnie Kerrigan przeniosła się na Antiga Prime, której mieszkańcy byli już znużeni twardą polityką Konfederacji. Złożyła sprawozdanie, że planeta jest gotowa do otwartej rewolty. Jednak Konfederacja miała świadomość zbliżającego się buntu i ukróciła plany rebeliantów przy pomocy Eskadry Alfa generała Duke’a, którego ludzie dla pozoru zajęli bazę rewolucjonistów. Kerrigan dokonała rozpoznania okolicy i połączyła siły z Jimem Raynorem, nowym członkiem Synów Korhalu, i grupą pod jego dowództwem. Szybko przeniknęła do bazy i zamordowała oficera Konfederacji w centrum dowodzenia, a cała baza przeszła w ręce Synów Korhalu. Następnie, połączone siły przypuściły szturm i zniszczyły bazę własną Eskadry Alfa.
Battlecruiser generała Duke’a Norad II został zestrzelony przez zergi nad Antiga Prime. Generał wzywał pomocy z rozbitego okrętu. Na wezwanie odpowiedział Arcturus Mengsk, wywołując tym samym sarkastyczną reakcję ze strony Kerrigan – zapytała, czy nie postradał zmysłów.
Kontynuując swoją misję, Kerrigan wspomniała Mengskowi, że jej zdaniem nikt nie zasługuje na atak ze strony zergów, jednak Mengsk zdawał się wyczuwać, że jej przeszłość wywiera na nią swój wpływ.
Kerrigan umiejscowiła emiter w bazie Konfederacji i ponownie wyraziła swoją odrazę wobec tego pomysłu. Poprosiła Mengska aby nigdy więcej tego nie robił, ale ten odpowiedział, że uczyni wszystko, co będzie trzeba, aby ocalić ludzkość.
Postępująca rewolucja Mengska wkrótce dosięgła Tarsonis, centralny świat Konfederacji. Generał Duke zaplanował natarcie na główną platformę kosmiczną, umożliwiając tym samym przeniknięcie małej grupy żołnierzy na powierzchnię planety. Jego siły skutecznie pokonały Konfederatów, ale następne posunięcie generała przeraziło Kerrigan i Raynora – jego ludzie rozlokowali emitery psi.
Miliardy zergów zostały zwabione na Tarsonis, siejąc zniszczenie w konfederackiej obronie. Podążyli za nimi protossi, zjawiając się tuż przy głównym ulu zergów. Kerrigan otrzymała rozkaz ochrony głównego ula przed siłami ekspedycyjnymi protossów. W takiej sytuacji Konfederaci mieli zamkniętą drogę ucieczki. Jim Raynor błagał ją, aby nie przedostawała się na powierzchnię, gdzie bez wsparcia czekała ją porażka, jednak ona nie zmieniła zdania, a Raynor mógł jedynie życzyć jej powodzenia. Kerrigan kontynuowała swoją misję aż do momentu, gdy zergi zaczęły przejmować kontrolę nad pozycjami terran. Wtedy desperacko wezwała o pomoc. Mengsk zignorował jednak to wezwanie, rozkazując całej flocie Korhalu wycofanie się z systemu Tarsonis, ku przerażeniu Raynora zostawiając Kerrigan i jej siły na pewną śmierć. Spowodowało to rozłam w szeregach Synów Korhalu, zakończony odejściem Raynora i jego ludzi z tej formacji.
Nieznany zarówno Mengskowi jak i Raynorowi Rój zergów pojmał Kerrigan. Overmind wyczuł w niej wspaniałe moce psioniczne i zapragnął użycia ich przeciwko protossom. Otoczono ją ochronną poczwarką i przetransportowano do świata Char. Wykorzystując umiejętność telepatii Kerrigan nawiązała kontakt z Jimem Raynorem i Arcturusem Mengskiem. Więź z Raynorem pozostała jej na długo.
„Powstań moja córko. Powstań… Kerrigan.”
- Rzekł Overmind przy odradzającej się Kerrigan.
Arcturus Mengsk wysłał generała Edmunda Duke’a na Char aby ten rozpoznał sytuację. Duke był wstrząśnięty potęgą zergów, którą tam dostrzegł.
Równolegle Jim Raynor poprowadził swoich Raidersów na ratunek Kerrigan. Ona sama wyłoniła się ze swojego kokonu w chwili, gdy Raidersi atakowali okoliczne zergi.
Przyjmując imię Królowej Ostrzy (Queen of Blades), Kerrigan stanęła twarzą w twarz z Raynorem, pozwalając mu odejść.
Wkrótce po opuszczeniu kokonu, Kerrigan odkryła, że specjalny trening Ghostów, któremu kiedyś została poddana, jedynie ograniczał prawdziwy potencjał jej psionicznych możliwości. Zapragnęła wtedy zinfiltrować terrański okręt badawczy Amerigo, w którym przechowywano tajemnicę jak złamać efekty treningu, jednak jeden z cerebratów o imieniu Zasz sprzeciwił się tym planom. Kerrigan znienawidziła Zasza i zagroziła mu śmiercią (chociaż śmierć nie była dla niego czymś trwałym). Zasz zwrócił się o pomoc do Overminda, ten jednak przychylił się do woli Kerrigan.
Kerrigan zinfiltrowała Amerigo w asyście starszego cerebryty Daggotha. Wkrótce potem, kiedy pojęła istotę treningu, drzemiąca w niej psioniczna moc znacznie wzrosła. Rozwinęła w sobie nowe umiejętności, w tym burzę psioniczne (psionic storm).
Od tego czasu Kerrigan była w stanie wyczuć obecność na Char protossa Tassadara, ignorując jednocześnie ostrzeżenia Zasza o niebezpiecznej aurze wokół tego Templara. Wyzwała go na pojedynek, miażdżąc jego siły aby się do niego dostać. Ten pokaz sił okazał się jednak zgubny – sojusznik Tassadara – Zeratul, odkrył, że jego moc Mrocznego Templara jest w stanie na trwałe zniszczyć cerebratów takich jak Zasz. Kerrigan nie okazała wzruszenia po śmierci Zasza, jednak była rozwścieczona, że Tassadar w tak łatwy sposób wygrał tę potyczkę.
Niedługo później Kerrigan otrzymała rozkaz zemsty na Mrocznym Templarze. Zrównała z ziemią całą bazę protossów, a Tassadar i Zeratul zostali zmuszeni do ukrywania się. Podczas gdy ona zajmowała się tropieniem Templarów, Overmind poprowadził siły zergów na Aiur, jako element kampanii mającej na celu asymilację rasy protossów. Kerrigan pozostała na Char, ścigając Tassadara, jego żołnierzy i pozostałych Raidersów Raynora.
Podczas kolejnych bitew, telepatycznie dręczyła Raynora, na zmianę dając mu przyjemność i obarczając go poczuciem winy. Jednocześnie, ta więź pozwalała Raynorowi poznawać system komunikacji zergów, z czego on i jego sojusznicy mogli zrobić dobry użytek. Po tygodniach unikania Kerrigan, postanowili zgładzić Królową Ostrzy. Zajmując bezpieczną pozycję, pozwolili jednemu ze sług Kerrigan odnaleźć protossów i zgładzić ich, zajmując tym jej uwagę na tyle, aby móc przemieścić się niezauważenie w odpowiednie miejsce. Tassadar, który spędził dużo czasu ucząc się od Zeratula umiejętności Mrocznego Templara, zabił jednego z cerebratów. Rozwścieczona Kerrigan rzuciła się na Raynora i dwóch protossów, jednak posiłki przybyłe z Aiur zmusiły ją do wycofania się. Przeklinając zapowiedziała ostateczny rozrachunek.
Przybyli protossi mieli jednak inny cel, pojmanie Tassadara. Podczas emocjonalnej rozmowy Zeratul rozpłynął się w powietrzu. Wkrótce potem zergi otoczyły Zeratula i innych Mrocznych Templarów w terrańskich instalacjach. Wtedy Tassadar wyszedł z ukrycia, ratując swojego przyjaciela.
„Ja się nie przyłączam. Ja przewodzę”.
- Przemieniona Kerrigan.
Ostateczna bitwa na Aiur zakończyła się zniszczeniem Overminda przez Tassadara, co rozproszyło roje zergów. W tym samym czasie, Kerrigan wyczuła psioniczny impuls, dochodzący z aktywowanych niedawno struktur Xel’Naga na Bheker Ro. Wysłała tam swoje sługi aby przejęły kontrolę nad tym terenem. Doprowadziło to jednak do konfliktu z protossami, którzy także wyczuli sygnał i przybyli na miejsce, podobnie jak Alpha Squadron, wysłany na pomoc kolonizatorom. Struktury Xel’Naga okazały się jednak pułapką. Ukryta poczwarka, potrzebująca do swojej transformacji energii i DNA od zergów i protossów, pochwyciła oddziały Kerrigan. Ona sama uznała to za akceptowalną stratę.
Po pewnym czasie, grupa cerebratów dowodzona przez Daggotha scaliła się, tworząc nowego Overminda. Jednak Kerrigan, władająca obecnie niemalże połową zergów, rozpoczęła kampanię mającą na celu eliminację owych cerebratów aby pozostać niepodzielną władczynią Roju.
Realizując swój plan, Kerrigan zawładnęła przywódwczynią mrocznych templarów Raszagal, zanim jeszcze pojawiła się na Shakuras, rodzinnej ziemi mrocznych templarów.
Wkrótce potem, Zeratul, Artanis i inni pozostali przy życiu protossi na Aiur przetransportowali się na Shakuras przy użyciu wrót między przestrzennych łączących te dwa światy. Byli jednak dokładnie śledzeni przez zergi, w tym przez dwóch cerebratów sprzymierzonych z nowym Overmindem Daggotha. Cerebraci zagnieździli się wokół świątyni Xel’Naga na Shakuras, potężnego artefaktu, zdolnego unicestwić wszystkie zergi na planecie.
Raszagal poinformowała nowo przybyłych protossów o wielkiej mocy drzemiącej w świątyni, do wyzwolenia której potrzebne są dwa utracone niegyś kryształy: Uraj i Khalis. Wpierw nakazała jednak protossom zlikwidowanie dwóch cerebratów z okolic świątyni, co wkrótce stało się faktem. Kerrigan pojawiła się na Shakuras chwilę po tym wydarzeniu, prosząc o zaprowadzenie jej do Cytadeli. Stwierdziła tam, że wraz ze śmiercią Overminda uwolniła się spod jego kontroli. Jednakże na Char dorastał nowy Overmind, który po osiągnięciu dojrzałości znów przejmie nad nią władzę. Protossi, a zwłaszcza Aldaris, nie dali się przekonać, jednak Raszagal (będąca pod wpływem Kerrigan) zaprosiła ją do rozmowy.
Zeratul nie uległ jej namowom aby zgładzić nowego Overminda, jednak Kerrigan zyskała życzliwość wielu protossów pomagając im odzyskać dwa kryształy, Uraj i Khalis.
Artanis, który jako pierwszy odkrył wpływ wywierany przez Kerrigan na Raszagal, był gotowy do otwartej rewolty przeciw swojej przywódczyni. Początkowo powstrzymał się jednak z tym i nie poinformował o tym fakcie Artanisa ani Zeratula. Gdy chciał wyjawić sekret, Kerrigan natychmiast pojawiła się na miejscu i zgładziła protossa. Rozwścieczony Zeratul wygnał ją z Shakuras. Opuszczając planetę, przechwalała się, że podpuściła protossów do zabicia jej dwóch wrogów, cerebratów na Shakuras.
Raszagal słabo ukrywała fakt bycia kontrolowaną przez Kerrigan, jednak była w stanie przekonać ufnego Zeratula, że tak nie jest. Wkrótce potem Zeratul i Artanis aktywowali świątynię Xel’Naga i zniszczyli zergi znajdujące się na Shakuras. Kerrigan osiągnęła swój cel, dzięki jej knowaniom większość cerebratów, którzy nie chcieli przyjąć jej przywództwa, została zgładzona.
Podczas inwazji na sektor Koprulu, Dyrektoriat Zjednoczonej Ziemi odnalazł Psi Disruptor – potężną broń przeciw zergom. Jednak dowódca sił UED, admirał DuGalle, chciał pozbyć się urządzenia będąc pod wpływem doradztwa Samira Durana. Wiceadmirał Stukov potajemnie rozmontował urządzenie i ukrył je przed DuGallem, za co później przyszło mu zapłacić, gdyż zostało to uznane za zdradę.
UED podbiło Korhal IV, planetę imperatora Dominium Terran, i zamierzało schwytać Arcturusa Mengska. Jednakże Mengsk został „uratowany” przez Jima Raynora i Fenixa, którzy przetransportowali go na Aiur. UED ruszyło w pościg. Zergi z pomocą Samira Durana (który wydawał się być zainfekowanym terranem, sługą pracującym dla Kerrigan, wyglądem przypominający zwyczajnego terrana) pomogły uratować Mengska i Raynora przed UED. Wykorzystując strach przed Dyrektoriatem Zjednoczonej Ziemi, Kerrigan utworzyła koalicję z Fenixem i Raynorem na Aiur. Fenix w ogóle jej nie ufał, jednak strach Raynora przed UED był wystarczająco silny, żeby przekonać Fenixa do walki po jednej stronie z nim i Kerrigan.
Po tej klęsce wiceadmirał UED Alexei Stukov wyruszył na Braxis, gdzie zrekonstruował Psi Disruptor. Samir Duran zdołał przekonać Admirała UED Gerarda DuGalle’a, ze Stukov jest zdrajcą. DuGalle wysłał Durana do Psi Disruptora, żeby zajął się Stukovem. Duran postrzelił Stukova i zniknął, gdy ten leżał umierający. Stukov powiedział DuGalle’owi, że według niego Duran był zdrajcą, prawdopodobnie zainfekowanym. Krótko po tym Duran ustawił rdzeń syntezy jądrowej Disruptora na funkcję samozniszczenia, a siły zergów napadły na Disruptor. UED udało się zapobiec zniszczeniu Disruptora, jednak Stukov zmarł. Disruptor pozostał na Braxis broniony przez garnizon wojsk UED.
Gdy DuGalle wydał rozkaz uruchomienia Disruptora, jego siły zstąpiły na Char, by pochwycić nowego Overminda. Ich misja zakończyła się sukcesem. Kerrigan i Duran stanęli przed nim na krótko po jego zwycięstwie, oświadczając, że wszystkie zergi, plus Duran, należą do niej i że zostanie pokonany mimo posiadania Psi Disruptora, z pomocą pewnych sojuszników.
Kerrigan skontaktowała się z Jimem Raynorem i Fenixem na Aiur, ostrzegając ich przed nowym Overmindem i Dyrektoriatem Zjednoczonej Ziemi, który planuje przejąć nad nim kontrolę. Następnie skontaktowała się z nimi na Shakuras i poprosiła o pomoc.
Zawarła również sojusz z Arcturusem Mengskiem, kontaktując się z nim na Shakuras. Razem ocalili pozostałości floty Dominium przed UED. Mengsk był jej więźniem, a Kerrigan oświadczyła mu, że jeśli nie zgodzi się na jej propozycję, to może być imperatorem jedynie swej własnej celi 8 na 8. Sojusznicy zniszczyli dla niej słabo bronione zewnętrzne generatory mocy Psi Disruptora. Przy pomocy emiterów psi dostarczonych przez Mengska, Kerrigan przejęła kontrolę nad pobliskimi bezczynnymi zergami i użyła ich do zniszczenia Disruptera. W celu wzmocnienia swego Roju przed zbliżającym się uderzeniem na siły UED stacjonujące na planecie Korhal, Kerrigan zasugerowała najazd ekonomiczny na Morię. Jej sojusznicy pozostali na uboczu w chwili gdy infekowała personel kartelu Kel-Morian. Kerrigan dowodziła atakiem na siły UED na Korhalu, pokonując je. Jednakże ona i Duran szybko zwrócili się przeciw swym sojusznikom, gdy tamci odpoczywali po bitwie. Zabiła Fenixa i generała Edmunda Duke’a. Raynor i Mengsk byli bardzo przejęci zdradą Kerrigan i Raynor przyrzekł jej, że doczeka jej śmierci.
Kerrigan udało się odepchnąć kontrataki UED na jej siły na Tarsonis, gdy planowała zniszczenie nowego Overminda. Wyprawiła się na Tarsonis i odzyskała Rashagal. Mroczni templarzy nie aktywowali świątyni Xel’Naga podczas bitwy.
Kerrigan sprowadziła Rashagal na Char. Mściwy Zeratul i Artanis podążyli za nią. Zeratul zażądał wyjaśnień, w jakim celu przywódczyni została uprowadzona. Kerrigan zaproponowała transakcję – uwolni Rashagal, jeśli Zeratul zgodzi się zgładzić Overminda. Rashagal przekonała go mówiąc, że Overmind jest zagrożeniem zarówno dla Kerrigan, jak i dla protossów.
Zeratul nie miał wyboru; mimo że wiedział, iż zabicie Overminda uczyni Kerrigan jeszcze silniejszą, zgodził się. Jego mroczni templarzy brali udział w bitwie obok sił Kerrigan, zabijając zarówno zergów-renegatów, jak i żołnierzy UED, przed ostatecznym zniszczeniem Overminda. Zniszczyli dla Kerrigan nawet pozostałych przy życiu cerebratów. Wtedy Zeratul powtórnie zażądał uwolnienia przywódczyni. Kerrigan zgodziła się, ale Rashagal odmówiła powrotu. Będąc pod wpływem Kerrigan, Rashagal powiedziała, że chce zostać.
Kerrigan zabiła cerebratów Overminda wykorzystując zmanipulowanych przez siebie mrocznych templarów, co dało jej kontrolę nad niemal wszystkimi zergami w sektorze. Wydała rozkaz do przejęcia Zeratula i Rashagal. Jej siły prawie odniosły sukces, jednak Zeratul wolał zabić Rashagal, niż pozwolić jej na życie w niewoli Kerrigan. To ją zaskoczyło. Pozwoliła mu opuścić Char i żyć w poczuciu winy. W międzyczasie Samir Duran zniknął. Kerrigan nie miała pojęcia co on planuje.
Kerrigan obroniła swój świat przed połączonym atakiem ze strony Dyrektoriatu Zjednoczonej Ziemi, Dominium Terran oraz sił dowodzonych przez Artanisa i została w ten sposób władczynią najpotężniejszej siły we wszechświecie.
Zniszczyła pozostałości sił ekspedycyjnych UED, jednak nie wykonała żadnego ruchu, by zaatakować protossów, Dominium Terran, czy Raidersów Raynora.
– Po raz kolejny stoję na zgniecionych ciałach moich wrogów…
– Triumf, lecz pokryty bliznami.
– Narodzony na Ziemi Dyrektoriat został zniszczony.
– A Overmind leży martwy i wdeptany w popioły Char.
– Co do moich niespodziewanych sprzymierzeńców, sądzę że pozwolę im nieco odetchnąć.
– Po tym czasie wytropię ich i sprawdzę ich determinację i siłę.
– W końcu będą moi, gdyż ja jestem Królową Ostrzy.
– Nikt nigdy nie zakwestionuje mojej władzy.
–– Kerrigan (wstając triumfalnie)
Na koniec kampanii Brood War Kerrigan stała się niekwestionowaną władczynią zergów. W dodatku nie byli już jej więcej potrzebni cerebraci. Od czasu śmierci drugiego Overminda, cerebraci zostali zniszczeni, jednakże przynajmniej jeden pozostał przy niej po wojnie oraz przynajmniej czterech cerebratów przez pewien czas przetrwało na Braxis.
Po zakończeniu wojny Kerigan wycofała się na Char, znikając wszystkim z oczu, lecz nie z myśli. Dominium Terran uważało, że zergi siedzą „zbyt cicho”. Kerrigan była jako jedyna odpowiedzialna za widoczne zaprzestanie wrogich działań, jednak jej motywy pozostawały nieznane. Było jednak jasne, że nie miało to nic wspólnego z Samirem Duranem. Wiedziała o nich tylko sama Kerrigan.
W tym czasie kierowała ona ewolucją zergów zgodnie ze swoim projektem. Rozsyłała swe siły do badania i wykorzystywania rozmaitych światów oraz asymilowania nowych gatunków. Dodatkowo prowadziła projekt wynalezienia bardziej inteligentnych zainfekowanych terran (infested terran).
Zergi Kerrigan wzięły udział w bitwie na Artika – planecie, na której stała świątynia Xel’Naga. Kerrigan przedstawiła cel swej walki jako „posłuszeństwo lub zapomnienie” i oznajmiła „wszystkim żyjącym stworzeniom we wszechświecie, że jeśli nie ugną się przed Królową Ostrzy, to zginą”.
„Ona, Kerrigan, Królowa Ostrzy, była najważniejszą rzeczą na świecie dla każdego zerga, który leciał, spał, ślizgał się, czy biegł. Każdy oddech, każda myśl, każdy ruch zerga, od podobnej do psa bestii, do potężnego overlorda, istniał dzięki jej zachciankom. Istniał, by służyć jej zachciankom. Wszystkie drogi prowadzą do Rzymu. Wszystkie drogi prowadzą do niej”.
Cztery lata po Brood Warze przygotowania Kerrigan do powrotu do sektora Korpulu były niemalże ukończone i ona sama zachwycała się perspektywą ponownej rzezi. Ciągle chciała dopełnić pierwotnego celu misji zergów, lecz teraz na liście jej zadań pojawiła się również zemsta. Jej prace zostały jednak przerwane, gdy wyczuła zaistnienie dziwnego fenomenu psychicznego; połączenie między terranem a protossem, podobne do Khala, emanujące w pobliżu świata Dead Man’s Rock. (Inicjatorami byli terran Jake Ramsey i protoss preserver zwący się Zamara.) Kilka godzin po odkryciu emanacji psionicznej, jej siły przybyły i pojmały przynajmniej jednego terrana – króla zbrodni Ethana Stewarta.
Stewart miał założony wtedy psi-screen, przez co Kerrigan pomyślała, że jest on psionikiem (oraz inicjatorem efektu), ale zrozumiała prawdę dopiero po jego schwytaniu. Przekształciła go w zainfekowanego terrana (infested terrana), by służył jej jako generał i małżonek oraz w celu wypytania go o dziwny efekt (szaleństwo spowodowane przez psi-screen uniemożliwiało jej czytanie jego myśli bez uprzedniego przekształcenia).
Stewart wyłonił się z kokonu i szybko dostał się pod jej kontrolę. Po wypytaniu go o Ramsey’a, Kerrigan wysłała go, by schwytał Ramsey’a na Aiur, gdyż preserver stał się cenny dla jej „dalszych planów”. Jednak starania przedłużały się, gdyż siły Stewarta nie potrafiły przezwyciężyć Ulrezaja – potężnego mrocznego archona, który również miał zamiar pojmać Ramsey’a. Podczas decydującej bitwy Ramsey uciekł, a wrota między przestrzenne zamknęły się. Kerrigan mocno skrytykowała Stewarta za jego porażkę.
Wspólnie ze Stewartem kontrolowali stan sił przed nową operacją – ściganiem rannego Ulrezaja do jego nory. Podejrzewali, że wie, jak znaleźć Ramsey’a. Ulrezaj odzyskał część swojej energii, a ciągłe ataki zergów zmusiły go w końcu do odpowiedzenia na nie (przerażając tym oboje dowódców zergów), zanim uciekł. Stewart wyśledził go na Ehlnie – księżycowi poświęconemu mrocznym templarom. Ramsey przechodził tam rytuał w sanktuarium protossów, który miał usunąć z niego preservera.
Zergi Stewarta miały dorwać Ramsey’a zanim zrobi to Ulrezaj, jednak Ulrezaj był zbyt potężny dla zergów, by mogły go pokonać. Nawet nieoczekiwane przybycie floty Dominium Terran i niespodziewany opór protossów nie powstrzymał Ulrezaja, który tajemniczo zniknął z pola bitwy. Siły Stewarta zostały osłabione podczas walki, a Dominium zestrzeliło jego mutaliska i poważnie go raniło. Gdy jego poprzednia kochanka Rosemary Dahl przybyła ze wsparciem egzekutora protossów – Selendisa, Kerrigan zerwała kontakt ze Stewartem. Uważała go za przegranego i pozwoliła mu umrzeć, jednak okoliczności jego przemiany były sukcesem. Mogła ją powtórzyć w celu stworzenia nowego małżonka panującej.
Obraz zainfekowanej Kerrigan, jako udanej hybrydy zerga i człowieka, często pojawia się w proroctwach oraz konwersacjach, w których bierze udział Zeratul, jako znak tego, że może ona być ważnym czynnikiem w powrocie Xel’Naga lub w tworzeniu hybryd.
Proroctwo Zeratula
Kiedy po śmierci Zasha Zeratul walczył z Kerrigan na Char, zamienił z nią kilka słów i zniewag. Zeratul powiedział jej proroctwo: „Twe przybycie zostało przepowiedziane… Jesteś częścią kulminacji, jednak nie jej końcem. Wskażesz drogę, szlak, który będzie trzeba przebyć, zmieniając stare prawdy, które już nie obowiązują. Nie jesteś pomocnikiem, ale źródło twej egzystencji dostarcza niezbędnych instrukcji”.
Komentarz Durana
Po śmierci Matriach Rashagal, Zeratul opuścił Char i, podczas poszukiwań pozostałych przy życiu protossów po atakach zergów, odkrył zdumiewający sekret na ciemnym księżycu; projekt hybrydyzacji protossa z zergiem prowadzony przez Samira Durana. Duran rzekł Zeratulowi, że powstanie zainfekowanej Kerrigan w pewnym sensie zainspirowało go do stworzenia hybrydy. Kerrigan nie była celem projektu, „jednakże jej odrodzenie w Roju zergów przyśpieszyło moje postępy”.
Reakcje Kerrigan
Jest dowód, który sugeruje, że Kerrigan pragnie być ponownie człowiekiem, najbardziej wymownie ukazany na końcu misji True Colors. Podczas pracy nad swym projektem zainfekowany terran (infested terran) wahała się czy poświecić dla Roju ludzką kobietę, gdyż kobieta przypominała Kerrigan jej samą, i rozmyślała, że wolałaby „raczej wziąć udział w jakiejś desperackiej bitwie na obcej ziemi, niż opiekować się szczurami laboratoryjnymi na tej opuszczonej platformie”. Wydaje się również niezadowolona ze swych nabytków. Jednakże później bardziej entuzjastycznie podchodziła do kontynuowanej rzezi.
Psionika
Sarah Kerrigan była niesamowicie potężnym terrańskim psionikiem. W młodym wieku przypadkowo usmażyła mózg swojej matki przy pomocy mocy psionicznych i demonstrowała umiejętność telekinezy. Znaczy to, że posiadała PI na poziomie 8 lub wyższym. Jej moce zostały zredukowane poprzez procesy kształtowania ghosta oraz urządzenie neuro-nastawcze, lecz po ostatecznym usunięciu urządzenia, była wystarczająco potężna by zniszczyć majora Rumma, ciskając nim wokół dzięki umiejętnościom telekinetycznym i smażąc jego mózg.
Kerrigan była wybitnie przystosowana do kontroli nad zergami, nawet zanim została zainfekowana. W eksperymentach związanych z chwytaniem okazów zergów, Konfederacja zakończyła współpracę z innymi ghostami zaangażowanymi w projekt, gdyż tylko Kerrigan potrafiła uzyskać pożądane rezultaty. W dodatku Kerrigan posiada wzorzec genu, który umożliwia jej zachowanie intelektu po zainfekowaniu.
Szkolenia
– Pewnie myślisz, że jesteś całkiem niezłym kierowcą – Michael Liberty
– Jestem. Dobrze radzę sobie również z nożami. Ze spluwami też. – Sarah Kerrrigan
Sarah Kerrigan była ghostem Konfederacji i podlegała zwykłemu, surowemu szkoleniu ghostów. Była szczególnie dobra w posługiwaniu się nożami, bronią palną i prowadzeniu vulturów. Była również wystarczająco wykwalifikowana w sztukach walki, by zabić terrańskiego oficera silnym kopnięciem łamiącym kark.
Kerrigan zademonstrowała również umiejętności w obszarze podstępów i strategii. Gdy współpracowała z zainfekowanym Duranem, często polegała na proponowanych przez niego strategiach, jednak była więcej niż zdolna do tworzenia własnych złożonych planów.
Zdolności Zainfekowanej Kerrigan
„Mogę opowiedzieć wam o jej zdolnościach. Jest piekielnie rozbestwiona.”
–– Jim Raynor
Zainfekowana Kerrigan jest efektem eksperymentów zergów na Sarze Kerrigan. Osiągnęła dojrzałość na planecie Char, wewnątrz kokonu. Gdy się wyłoniła, jej ciało było rozrośnięte i zostało uzbrojone w ostre szpony – „skrzydła” (których używała jak broni i które mogły chronić ją przed psi-blade’ami) i gruby pancerz. Miała umiejętność maskowania się, mimo że nie posiadała kombinezonu duchów chroniącego przed nieprzyjaznym środowiskiem i posiadającego personalne urządzenie maskujące. W odróżnieniu od większości terran, Kerrigan zachowała swoją inteligencję i przynajmniej jakąś część swej osobowości. Kerrigen ma dodatki telomerowe w swoim DNA sugerujące, że jest potencjalnie nieśmiertelna – prawdopodobnie nigdy nie umrze z powodu wieku.
Umiejętności psioniczne Kerrigan wciąż nie osiągnęły pełnego potencjału. Ma to związek z procesem kształtowania ghosta. Technika ta była tak potężna, że zakres jej umiejętności wciąż zaskakuje, pomimo psychologicznych zmian, które pojawiły się po zainfekowani. Po odwróceniu procesu, otrzymała wystarczająco dużo mocy psionicznych, żeby wywoływać burze psioniczne, a nawet by wyczuć protossów ukrywających się na Char.
Po zgładzeniu pierwszego Overminda, Kerrigan była wystarczająco potężna, by zyskać kontrolę nad blisko połową Roju zergów i zawładnąć umysłem Rashagal. Na koniec sagi Brood War, Kerrigan nie potrzebowała już dłużej cerebratów do pomocy w kontrolowaniu zergów.
Kerrigan pojawia się w oficjalnych ilustracjach i trailerach StarCraft II, a twórcy zapewnili, że powróci jako bohater gry.
Będzie postacią gracza w kampanii zergów Hart of the Swarm. Kampania będzie podobna do RPG, w którym Kerrigan skupi się na podnoszeniu poziomu swych osobistych mocy poprzez mutacje. Armie zergów będą jej chronić podczas gromadzenia tych mocy. Im większa będzie jej siła, tym więcej zergów będzie mogła kontrolować.
Kerrigan wciąż ma zamiar wypełnić początkową misję zergów, jednak dodała do listy swych motywów zemstę. W tym celu planuje wkrótce wyłonić się z cienia, aby najechać kolejne światy. Pod jej przywództwem zergi zbliżają się „o wiele bardziej do ostatecznej metamorfozy, która właśnie się rozpoczęła”.
W zapowiedzi filmowej Kerrigan spotyka Zeratula na tajemniczej planecie podczas śledzenia powrotu Xel’Naga. Zeratul zgładził kilka jej hydralisków, jednak Kerrigan powiedziała, że była pewna, że znajdzie go w końcu w „tym” miejscu.
Była widziana jak prowadziła zergi przeciw światom Dominium Terran, powracając oficjalnie do ich przestrzeni gwiezdnej. Została pokazana jako potwierdzenie dla każdego, że Królowa Ostrzy powraca. Jim Raynor wie, że to może oznaczać tylko jedno: „Ona wraca by dokończyć robotę”.
