Z ostatniej chwili:
Bohaterski wyczyn Tassadara zniszczył Overminda, lecz niezliczone rzesze siejących zniszczenie zergów wciąż pozostawały na Aiur i zagrażały pozostałym przy życiu protossom. Zeratul zaoferował schronienie ocalałych na Shakuras, ojczyźnie mrocznych templariuszy. Decyzja nie była łatwa, lecz Egzekutor Artanis wraz z członkami rozbitego Konklawe ostatecznie przyjęli propozycję, aby uratować tyle żyć, ile to będzie możliwe.
Oddział Jima Raynora, ramię w ramię z protossami, wycięli drogę w zastępach zergów, by dotrzeć do starożytnych wrót pozostawionych przez Xel’Naga, reliktu z pierwszych wieków. Przy użyciu wrót Zeratul otworzył przejście do Shakuras. Część protossów i ludzi Raynora zostało odciętych, lecz pozostali, z pomocą Artanisa i Zeratula trafili do bezpiecznego Shakuras.
Niestety część zergów podążyła za nimi przez wrota. Ocalali, z pomocą swoich mrocznych braci, stawili czoło wrogom i zwyciężyli. W tym czasie Raynor zdecydował o pozostaniu na Aiur i zamknięciu wrót, aby kolejne oddziały zergów nie przedostały się na Shakuras. Bez możliwości ucieczki, ich los wydawał się przesądzony.
Pogrążony w smutku mroczny templariusz poprowadził swoich gości do Raszagal, prastarej przywódczyni. Priorytetem protossów było wytępienie zergów przybyłych na Shakuras. Raszagal oznajmiła, że z pomocą świątyni Xel’Naga jest możliwe oczyszczenie planety, lecz do jej aktywacji potrzebne są dwa kryształy – Khalis i Uraj, stracone dawno temu.
Niespodziewane przybycie Kerrigan wywołało niepokój. Oznajmiła jednak nieufnym protossom, że wraz z zagładą Overminda, przestała być bezlitosnym zabójcą, którym była wcześniej. Niestety, pojawiło się nowe zagrożenie. Ocalali cerebraci połączyli siły, aby stworzyć nowego Overminda, który szybko przejmie kontrolę nad Rojem i ponownie przemieni Sarę w Królową Ostrzy.
Kerrigan zaoferowała pomoc w odzyskaniu kryształów. Wbrew obawom Artanisa i Zeratula, Raszagal przyjęła wyciągniętą dłoń. Kerrigan z grupą protossów wyruszyła na planetę Braxis, gdzie odnaleźli kryształ Uraj. Po drodze natknęli się na nieprzyjazny oddział terran, z Dyrektoriatu Zjednoczonej Ziemi (United Earth Directorate – UED). Odrzucili wezwanie do poddania się i szczęśliwie umknęli przed pojmaniem.
Następnym celem była Char, gdzie protossi zlokalizowali Khalis, niebezpiecznie blisko nowo rozwijającego się Overminda. Zmuszeni do walki z zergami i młodym Overmindem, odzyskali kryształ i powrócili na Shakuras.
Tam spostrzegli, że część ocalonych z Aiur zwróciła się przeciwko mrocznym templariuszom. Raszagal nie była skora do negocjacji. Rozkazała Zeratulowi zetrzeć buntowników w proch. Mroczny templariusz niechętnie posłuchał rozkazu. Gdy opór został rozbity, Zeratul wezwał lidera buntowników do poddania. Ten odmówił twierdząc, że pozostali protossi są skazani na porażkę, a Raszagal ukrywa obrzydliwy sekret.
Buntownik nie zdołał wyjawić nic więcej, gdyż Kerrigan, z pomocą swoich sługusów zgładziła go. Wściekły Zeratul wyrzucił Kerrigan z Shakuras. Odeszła skwapliwie, wspominając jednak, że dzięki ich sojuszowi osiągnęła swój cel. Cerebraci odmówili wcześniej propozycji jej przywództwa, a teraz, dzięki mrocznym templariuszom, zostali zniszczeni.
Gdy zergi były bliskie przejęcia kontroli nad Shakuras, jedyną nadzieją było wyzwolenie mocy świątyni Xel’Naga. Zdesperowani protossi zanieśli kryształy na szczyt świątyni, skupiając tym samym jej potężną moc, która zrównała z ziemią zastępy zergów na Shakuras. Czynili to wbrew sobie, wiedząc, że mimowolnie uczestniczą w tajemnym planie Kerrigan.
Przez pewien czas UED bacznie przyglądał się koloniom terran w sektorze Koprulu. Po odkryciu istnienia protossów i zergów rada Dyrektoriatu podjęła decyzję o przywróceniu kontroli nad dalekimi pobratymcami.
UED wysłał flotę ekspedycyjną dowodzoną przez Admirała DuGalle’a. Admirał otrzymał dwa rozkazy: obalić Dominium Terran i pojmać młodego Overminda. W pierwszej kolejności, z pomocą Samira Durana i sił oporu Konfederacji, flota UED zabezpieczyła planetę Braxis jako bazę wypadową. Wiceadmirał Stukov, doradca taktyczny DuGalle’a, zwerbował grupę Durana do UED.
Następnie DuGalle przeprowadził niespodziewany atak na dylariańskie stocznie, przejmując wiele spośród zadokowanych tam krążowników Dominium. Dominium wysłało swoje posiłki pod dowództwem generała Edmunda Duke’a, lecz pod naporem sił, zostały one zmuszone do odwrotu. Zwycięski UED zniszczył stocznie i włączył w swoje szeregi pozostałych obrońców dylariańskich.
Siły UED dowiedziały się o tajemniczej broni na planecie Tarsonis: Psi Disruptorze, mogącym zakłócić komunikację zergów. Gdyby Dominium przechwyciło broń, UED straciłby możliwość planowanej kontroli nad zergami. Za radą Durana, DuGalle nakazał zniszczyć urządzenie, pomimo sprzeciwu Stykova.
Duran i reszta sił UED przechwyciły Psi Disruptor, lecz pojawiło się kilku duchów UED z nakazem Stukova, aby rozmontować broń. Pozostawiony bez wyboru Duran musiał oddać urządzenie.
Flota UED kierowała się na stolicę Dominium – planetę Korhal IV. Atakując serce planety, miasto Augustgrad, armia DuGalle’a ostatecznie otoczyła resztki sił Mengska. Gdy oddziały UED gotowały się do pojmania zdetronizowanego cesarza, pojawił się Jim Raynor w starym krążowniku Mengska – Hyperionie, wraz z niewielką flotą protossów. Kilka chwil później Jim Raynor , protossi i Mengsk uciekli, a flota UED ruszyła za nimi w pościg.
Siły UED śledziły Raynora i Mengska aż na Aiur, gdzie uciekinierzy aktywowali wrota miedzywymiarowe w przygotowaniu do ucieczki. Energia wrót podburzyła okoliczne zergi do ataku i, ku zdumieniu Stukova, siły Durana opuściły swoje posterunki, wystawiając oddziały UED na planecie na atak Roju. Nie będąc w stanie jednocześnie odpierać zergów i pochwycić Mengska, Skukov nakazał wycofać siły i połączyć się z resztą floty, sam zaś nagle powrócił na Braxis.
Ucieczka Raynora i Mengska oraz wycofanie się Stukova z bitwy na Aiur mocno zaskoczyły DuGalle’a. Gdy UED wykrył Psi Disruptor na planecie Braxis, Duran stwierdził, że to Stukov odbudował urządzenie z Tarsonis, aby sabotować plany UED. Nie znajdując innego wyjaśnienia, DuGalle nakazał Duranowi odnalezienie i zabicie Stukova.
Duran postrzelił Stukova i zniknął. Śmiertelnie ranny Stukov wyznał DuGalle’owi, że prawdziwym zdrajcą jest Duran, prawdopodobnie zainfekowany przez zergi. On pozwolił Mengskowi i Raynorowi na ucieczkę. Co więcej, sugerował zniszczenie Psi Disruptora, odbudowanego przez Stukova w celu ocalenia ludzkości przed zergami.
Wyznanie Stukova przekonało DuGalle’a. Admirał pozostawił garnizon na Braxis, sam zaś poprowadził flotę UED na Char. Oddziały UED pokonały obronę młodego Overminda, a jemu samemu zaaplikowano potężną dawkę neurostymulatorów, aby przejąć nad nim kontrolę.
Gdy narkotyki zaczynały działać, Duran wraz z Królową Ostrzy pojawili się nagle przed obliczem UED. Kerrigan przedstawiła się jako przywódczyni zergów. Było jasne, że Duran jest zainfekowany. DuGalle zagroził użyciem Psi Disruptora, aby przerwać jej kontrolę nad zergami. Kerrigan odpowiedziała jednak, że jej celem było zniszczenie broni. Podziękowała DuGalle’owi za wyeliminowanie Stukova i oddaliła się.
Organizując bazę na planecie Char, UED przejął kontrolę nad sługusami Overminda, stanowiącymi ogromną część Roju. Dzięki temu uzyskał zdecydowaną przewagę nad Kerrigan. Dodatkowo Psi Disruptor uniemożliwiał jej kontrolowanie zergów, którzy nie znajdowali się jeszcze pod kontrolą młodego Overminda.
Kerrigan skontaktowała się z Shakuras i przekonała Jima Raynora i protossów, aby uchronili resztki floty Dominium przed UED. Raynor i protossi pozostali nieufni, lecz Kerrigan wyjawiła im, że kontrola nad zergami była jedynie pierwszym krokiem w całym planie Dyrektoriatu. Następnym było przejęcie przez Ziemię całego sektora.
Co więcej, Kerrigan twierdziła, że nigdy nie życzyła źle Mengskowi. Potrzebowała Psionicznych Emiterów Mengska do odzyskania kontroli nad zergami. Planowała również zniszczyć Psi Disruptor i pokonać flotę Dyrektoriatu. W zamian zobowiązała się pomóc Mengskowi w odzyskaniu planety Korhal IV. Mengsk zgodził się wobec braku alternatyw. Tym samym plan Kerrigan przebiegał bez zakłóceń, a ona w końcu zniszczyła Psi Disruptor.
Kerrigan wywiązała się ze swojej części umowy wzmacniając tym samym zastępy kontrolowanych przez siebie zergów i pomagając Mengskowi odzyskać planetę Korhal z rąk UED. Jednocześnie, bez ostrzeżenia, zaatakowała ze swoimi oddziałami obozowiska Dominium i protossów. Generał Duke poległ w bitwie. Kerrigan pozostawiła przy życiu Mengska, aby posmakować jego cierpienia, gdy będzie patrzył na rozwój jej potęgi. Raynor zdołał uciec, zarzekając się, że pewnego dnia ją zabije.
Wkrótce potem Kerrigan pojmała Raszagal i zabrała ją na Char. Zeratul szybko wytropił miejsce przetrzymywania przywódczyni protossów i zażądał jej bezpiecznego wydania. Kerrigan zaproponowała wymianę: w zamian za uwolnienie Raszagal, Zeratul i jego kompani zabiją młodego Overminda. Zeratul zgodził się na taki układ, pamiętając, że Overmind jest również wrogiem jego rasy.
Po zgładzeniu Overminda Zeratul odkrył, że Kerrigan już dawno zniewoliła i zdeprawowała przywódczynię mrocznych templariuszy. Królowa Ostrzy błyskotliwie przechytrzyła protossów. Wraz ze śmiercią Overminda i jej cerebratów, wszystkie zergi z sektora Koprulu dostały się pod kontrolę Kerrigan.
Mroczni templariusze nie poddali się i wykradli Raszagal zergom. Jednak oddziały Kerrigan otoczyły bazę Zeratula, zanim ten zdążył umknąć ze swoją przywódczynią. Gdy Kerrigan zbliżała się coraz bardziej, Zeratul śmiertelnie ranił Raszagal, nie dopuszczając do jej ponownego pojmania. Ta, w ostatnich chwilach życia, podziękowała mu za uwolnienie spod wpływu Kerrigan. Królowa Ostrzy postanowiła oszczędzić Zeratula. Ten zaś, targany żalem i poczuciem winy, poprzysiągł pomścić Raszagal.
Opuszczając Char, Zeratul i jego kompani wykryli sygnatury energetyczne protossów na pobliskim, nieznanym księżycu. Wraz z innymi protossami przeszukali to miejsce odkrywając, że ktoś wykorzystywał podział genów do stworzenia hybryd, łączących w sobie DNA zergów i protossów.
Co najmniej jedna próba zakończyła się powodzeniem. Trwającego w przerażeniu Zeratula zaskoczył dekamuflujący się terranin. Człowiek przedstawił się jako Samir Duran.
Zeratul rozpoznał jego imię i zapytał, czy projekt hybrydyzacji jest wymysłem Kerrigan. Duran odrzucił oskarżenie i odparł, że służy znacznie potężniejszej sile. Hybryda zerga z protossem była już ostatnim krokiem w ogromnym procesie zbliżającym się ku końcowi. Rozrzucone na tysiącu światach hybrydy miały się wkrótce przebudzić i wszechświat zmieniłby się na zawsze. Głęboko zmartwiony Zeratul wrócił z innymi protossami do swego statku i kontynuował powrót na Shakuras.
Królowa Ostrzy wkrótce musiała zmierzyć się z nowym zagrożeniem. Jednocześnie nie była zadowolona z faktu, że Duran nagle gdzieś zniknął. Było pewne, że Arcturus Mengsk zorganizował nową flotę, wykorzystując swoje znajomości. Artanis również pojawił się w okolicy z flotą statków protossów z Shakuras. Admirał DuGalle także przybył, niezwykle zdeterminowany, aby pokonać kobietę, która doprowadziła do śmierci Stukova.
Jednak Kerrigan dała lekcję trzem armiom, aby nie lekceważyły potęgi Roju. W obliczu zbliżającej się klęski, Mengsk i Artanis zostali zmuszeni do wycofania się z pola bitwy. Teraz było już jasne, że siły UED nie mogły liczyć na zwycięstwo w sytuacji, gdy pozostałe dwie floty doznały porażki. DuGalle zaproponował poddanie się, jeżeli Kerrigan oszczędzi jego żołnierzy. Królowa Ostrzy nie była jednak zainteresowana braniem jeńców. Nakazała DuGalle’owi, aby zawrócił w kierunku Ziemi i odleciał. Dała mu fory, ale wkrótce wysłała za nim Rój.
DuGalle i jego rozbita armia posłusznie wykonali rozkaz, gdyż nie mieli innego wyboru. Na pokładzie statku Aleksander, DuGalle napisał list pożegnalny do swojej żony. Poinformował ją o porażce jego misji. Zergowie pozostali nieujarzmieni, a kolonie niepodbite. Jego duma doprowadziła do śmieci Stukova i przyczyniła się do tak rozpaczliwego końca floty Dyrektoriatu.
Admirał popełnił samobójstwo na krótko przed tym, jak siły Kerrigan doszczętnie zniszczyły flotę UED. Żaden ze statków Dyrektoriatu nie wrócił na Ziemię, aby zdać relację z wydarzeń, które miały miejsce w sektorze Koprulu.
Królowa Ostrzy nie spoczęła na laurach po swoim zwycięstwie. Kontrolowała Rój ze swojego głównego ula na Char. Wojna dała jej dominującą pozycję w sektorze Koprulu. Początkowa agresywna ekspansja zergów zamieniła się na cztery lata w złowieszczą ciszę. Żadna z ekspedycji zwiadowczych na planety kontrolowane przez Rój nie wróciła aby powiedzieć, co tam widziała.
Wszyscy mogą jedynie spekulować co robiła, lub czego szukała, przez ostatnie cztery lata. Wielu sądzi, że zergi umacniają swoją potęgę i tworzą nowe organizmy przed kolejną ofensywą. Niektórzy twierdzą, że Kerrigan powstrzymuje swoje działania z uwagi na resztki człowieczeństwa, ukryte głęboko w istocie, którą się stała. Ci, którzy doświadczyli jej dzikiej furii wiedzą, że to jedynie pobożne życzenia.
Mengsk przegrupował siły na Korhal IV. W pierwszej kolejności musiał odbudować Dominium Terran. Kerrigan stała się nowym celem jego zemsty, a zawsze lepiej mu się działało, gdy miał wyznaczony cel. Dominium stało się wkrótce największą siłą spośród frakcji terran, przejmując wiele światów, kontrolowanych uprzednio przez Konfederację.
Kartel Kel-Morian i Protektorat Umojan przygotowywały się do nieuniknionej wojny z zergami lub z Mengskiem. Siły UED zostały prawie całkowicie zniszczone podczas wojny, jedynie pojedyncze, odizolowane grupy ocalałych ukrywały się w zakątkach sektora Koprulu.
Jim Raynor stał na czele ruchu oporu przeciwko Dominium, lecz jego walka zmierzała ku przegranej. Arcturus Mengsk użył swojej najpotężniejszej broni – mediów i propagandy aby zmarginalizować wysiłki Jima. Raynor zdaje się tracić wiarę, dużo pije i nawiedzają go duchy z przeszłości. Nigdy nie wybaczył sobie, że pozwolił zergom na pojmanie Kerrigan.
Protosscy uciekinierzy z Aiur próbowali podnieść się po utracie swojej rodzinnej planety szukając sposobów na zjednoczenie się z mrocznymi templariuszami nazywającymi Shakuras swym domem. Sytuacja ta była trudna dla obu stron, a imię Raszagal było przywoływane wiele razy aby utrzymać pokój.
Stare Konklawe przestało istnieć, a bez niego wielu protossów zaczęło szukać na nowo swojej tożsamości i przywództwa, zgodnie z ich starożytnymi powiązaniami plemiennymi. Dzięki współpracy ich ludu i badaniu technologii Xel’Naga, tak jak to miało miejsce w starożytnych czasach, protossi dokonali dużego postępu technologicznego, aby móc kontynuować wojnę z zergami.
Pamięć o Raszagal dręczyła Zeratula, a na dodatek niepokoiło go spotkanie z Samirem Duranem i hybrydą protossa z zergiem, którą ten najwyraźniej tworzył. Pożegnawszy się z Raynorem na Shakuras, Zeratul opuścił planetę i słuch po nim zaginął na wiele lat. Do dziś dnia próbuje zrozumieć jaką rolę odegra Duran i tworzona przez niego hybryda. Niedawno odkrył coś, co może być związane z Xel’Naga, twórcami zergów i protossów. Ciągle szuka nowych wskazówek, aby odkryć tajemnicę.
Tłumaczenie: Infinity & Dagger
