Z ostatniej chwili:
Po raz pierwszy terranie dotarli do samych krańców galaktyki, gdy ich okręty kolonizacyjne zboczyły z trasy po awarii nawigacji. Nie osiągając założonego celu, statki lądowały awaryjnie na trzech światach rozsianych w sektorze Koprulu.
W kilka dziesięcioleci terranie założyli kolonie i rozprzestrzenili się na inne planety. Rozpoczęli też konflikty między sobą. Wojna pomiędzy koloniami, zwana Wojną Gildii, doprowadziła do przejęcia władzy przez Terrańską Konfederację, niezwyciężoną w całym obszarze kolonialnym.
Terrańskie kolonie zrozumiały jednak, że nie są same we wszechświecie, gdy błyszcząca flota okrętów wojennych protossów pojawiła się na konfederackiej ziemi Chau Sara. Zaawansowane statki obcych bez ostrzeżenia doszczętnie spaliły powierzchnię planety.
Zachwiana nagłym atakiem Konfederacja wysłała flotę pod dowództwem pułkownika Edmunda Duke’a, aby ochronił pobliską kolonię Mar Sara. Niespodziewanie jednak, protossi wycofali się, a pułkownik Duke z dumą określił ich odwrót zwycięstwem Konfederacji.
Na Mar Sarze, szeryf Jim Raynor zareagował na zagrożenie powstałe na pustkowiach. Odnalazł placówkę terran zainfekowaną przez nieznane obce organizmy. Uznawszy, że nie znajdą ocalałych, on i jego ludzie zniszczyli znalezisko.
Konfederacja odpowiedziała wtrącając Raynora i jego ludzi do więzienia za zniszczenie mienia Konfederacji. Kolejne ataki obcych wybuchały na planecie. Dopiero przybycie antykonfederackiej grupy rebeliantów, zwanej Synami Korhalu, stawiło pierwszy zorganizowany opór obcym, nazwanych zergami.
Bestialskie zergi rozprzestrzeniały się zbyt szybko, aby je zatrzymać. Tymczasem uwolniony przez rebeliantów Raynor wyjawił dowód na to, że Konfederacja spodziewała się przybycia zergów. Wspólnie z przywódcą rebeliantów, Arcturusem Mengskiem, ewakuowali z Mar Sary wszystkich których zdołali, zanim flota protossów powróciła i spopieliła planetę.
Pozbawiony złudzeń Raynor wstąpił do Synów Korhala. Na planecie Antiga Prime pracował z zastępcą Mengska – Sarą Kerrigan, dawniej duchem, jednym z elitarnych psionicznych zabójców Konfederacji, którą Mengsk uwolnił spod kontroli rządu. Raynor i Kerrigan stworzyli wyśmienity zespół.
Mengsk szybko wzbudził na Antiga Prime rewoltę na wielką skalę przeciwko siłom Konfederacji. Edmund Duke, obecnie generał, próbował interweniować, lecz jego statek padł ofiarą ataku zergów. Wykorzystując sytuację, Mengsk przekonał generała do przyłączenia się do Synów Korhalu, w zamian za utrzymanie statusu dowódcy i uratowanie życia przed szaleńczym atakiem obcych.
Konfederacja wysłała w pośpiechu posiłki na planetę. Tymczasem Kerrigan i Mengsk odkryli okrutną tajemnicę: naukowcy Konfederacji skonstruowali Psioniczny Emiter (Emiter Psi), urządzenie, które zadziałało jak magnes dla zergów. Testy tej nowej śmiercionośnej broni przyciągnęły zergi na Mar Sarę i do innych kolonii.
Mengsk rozkazał umieścić Psioniczny Emiter w bazie Konfederacji na Antiga Prime, aby zwabić zergi, które zniszczą siły Konfederacji. Niedługo później protossi doszczętnie spalili planetę, tak jak wcześniej Chau Sarę i Mar Sarę.
Mengsk wkrótce sięgnął po najwyższą nagrodę, świat Tarsonis – stolicę Konfederacji. Zlekceważył obawy swoich poruczników i zmusił Generała Duke’a do umieszczenia Psionicznego Emitera w tym nieskalanym i gęsto zaludnionym świecie. Gdy zergi zaatakowały Tarsonis, Raynor zaczął wątpić w zdrowy rozsądek Mengska – nic dla Mengska nie było zbyt brutalne, o ile pomagało osiągnąć jego cel. Tak czy inaczej, Raynor nie rozumiał dobrze głębi zjadliwości Mengska.
W tym czasie przywódca floty protossów, Egzekutor Tassadar, rozmieścił jednostki naziemne w celu ochrony planety. Gdy protossi byli bliscy sukcesu, Mengsk nakazał Kerrigan zniszczyć ich na Tarsonis. Pomimo obaw, Kerrigan wypełniła rozkaz, a tym samym skazała planetę na przejęcie przez zergi.
Otoczona przez zergi wzywała do ewakuacji ze skazanej na porażkę planety. Jednakże, w szokującej zdradzie, Mengsk pozostawił Kerrigan i jej oddziały losowi. Wściekły Raynor opuścił Hyperiona, główny okręt Mengska, i powrócił na Tarsonis, lecz przybył zbyt późno, aby ocalić Kerrigan przed pojmaniem przez zergi.
Pomimo tego niewielkiego niepowodzenia zwycięstwo Arcturusa Mengska było prawie kompletne. Po zniszczeniu Tarsonis, Konfederacja upadła. Większość ocalałych szybko wstąpiła do Synów Korhala, które stało się główną siłą wojskową stanowiącą opór wrogim najeźdźcom. Dawni rebelianci ocalili wiele ludzkich żyć. Wahali się jedynie, gdy planeta niemile witała ich interwencję. W końcu Mengsk przyznał ze smutkiem, że lokalny rząd stanowi najwyższą władzą na planecie. Ponadto, Synowie Korhala mieli ograniczone zasoby i nadchodził czas wojny.
Gdy planeta za planetą błagały Synów Korhala o pomoc, Mengsk oświadczył, że potrzebny jest nowy rząd, Dominium Terran, nadzorujący wszystkie światy. Sam ogłosił się Cesarzem Dominium i zapowiedział zwycięstwo nad obcymi.
W międzyczasie, Raynor zbyt późno zrozumiał, że zaczęła w nim kwitnąć miłość do Sary Kerrigan. Nie mogąc uratować jej teraz, postanowił szukać sprawiedliwości w jej imieniu.
Terranie błędnie sądzili, że zergi to kierująca się instynktem społeczność roju, gdy w rzeczywistości naczelna istota – Overmind, kontrolowała zergi za pomocą swoich poruczników, zwanych cerebratami (cerebrates). Ofiarą Overminda padła obiecująca istota na Tarsonis, stworzenie, które będzie służyło Rojowi na różne nowe sposoby.
Stworzenie to zostało osłonięte ochronnym kokonem i przetransportowane do odległego, spopielonego świata Char, gdzie oczekiwało na powtórne narodziny w Roju. Potężna psioniczna emanacja stworzenia przyciągała zarówno terran jak i protossów do Char, jednak zergi odpierały intruzów i chroniły kokon aż do jego otwarcia. Pojawiła się nowa istota: ktoś, kto zmieni przyszłość całego sektora Koprulu.
Sarah Kerrigan wyłoniła się z kokonu jako lojalny służący Overminda. Ewolucja uwolniła niesamowity potencjał jej psionicznych mocy i niewiarygodnej siły. Pozbawiona ludzkich uczuć i moralności, bezwzględnie służyła przetrwaniu Roju jako Królowa Ostrzy (Queen of Blades).
Zamknięta w kokonie Kerrigan czuła zakłopotanie i zmęczenie. Telepatycznie dosięgła swoich dawnych towarzyszy, Arcturusa Mengska i Jima Raynora. Raynor przybył do Char aby ją ocalić. Mengsk wysłał Generała Duke’a, prawdopodobnie z nadzieją na odzyskanie Kerrigan jako sojusznika, lub też pojmanie i zbadanie tego, co z niej zostało. Niezależnie od celu, obaj przybyli zbyt późno. Jej dezorientacja znikła, a Sarah z łatwością przepędziła terran.
Jednakże Overmind również otrzymał straszny cios. Gdy protossi dowodzeni przez Egzekutora Tassadara skupili uwagę Królowej Ostrzy i innych zergów, mroczny templariusz imieniem Zeratul unicestwił jednego z cerebratów Overminda. Część zergów, kontrolowana wcześniej przez zgładzonego porucznika oszalała, zwróciwszy się przeciwko reszcie Roju, która była zmuszona ich zniszczyć.
Nie wszystko było jednak stracone dla zergów. Gdy Zeratul zabił porucznika, nawiązał krótkotrwały kontakt telepatyczny z Overmindem. W tej chwili Overmind poznał lokalizację sekretnego świata i stolicy protossów – Aiur.
Przez długi czas Overmind szukał świata protossów. Teraz, znając lokalizację Aiur, z terranami jako nowymi służącymi zergów, Overmind był przekonany, że Rój może ostatecznie pokonać i zasymilować protossów. Wykorzystując DNA protossów, Overmind stworzyłby perfekcyjne maszyny do zabijania: nowy szczep zergów, który podbiłby resztę wszechświata.
Królowa Ostrzy polowała na protossów w świecie Char, gdy główne siły zergów wyruszyły na podbój Aiur. Pomimo dzielnego oporu ze strony mieszkańców, zergi stworzyły przyczółek pomiędzy bujnymi dżunglami planety, a sam Overmind osadził się na powierzchni Aiur.
Rządząca kasta sędziów (Judicator caste) sprawowała władzę nad wszystkimi protossami na Aiur. Organ zarządzający kasty – Konklawe, był w furii. Egzekutor Tassadar, przywódca kasty wojowników, walczył na odległym Char ignorując rozkazy Konklawe aby palić doszczętnie wszystkie światy terran zaatakowane przez zergi. Teraz zergi zagrażały opanowaniem Aiur.
Nowo wybrany egzekutor Artanis został wysłany na pole bitwy, odnosząc przełomowe zwycięstwo w prowincji Antioch. Tassadar skontaktował się wkrótce z Artanisem, mówiąc o bitwach w świecie Char, o odkryciu mrocznych templariuszy i o zwycięstwie Zeratula nad jednym z cerebratów Overminda.
Na długo wcześniej, mroczni templariusze zostali wygnani z Aiur, za sprzeciwienie się przystąpieniu do Khali, głębokiej więzi telepatycznej, łączącej wszystkich protossów w starożytnych czasach. Większość protossów wierzyła, że ponowne zainicjowanie Khali zakończy wojny domowe i ocali ich rasę przed wyginięciem.
Dlatego też, decyzja Tassadara aby pozostać przy mrocznych templariuszach, walcząc przeciwko zergom, była herezją w oczach Konklawe. Przerażeni protossi żądali jego powrotu na Aiur, lecz Tassadar odmówił, obiecując powrót w odpowiednim czasie.
Za rekomendacją Tassadara, Artanis zmienił taktykę walki na Aiur, atakując małymi oddziałami cerebratów Overminda, podczas gdy główne siły zajmowały zergi walką. Śmierć porucznika wywoływała chaos wśród wszystkich zergów które kontrolował, lecz wszystko wracało do normy, gdy Overmind reinkarnował zgładzonego porucznika. Jedynie potężna energia, którą władali mroczni templariusze mogła ostatecznie zniszczyć cerebratę zergów. Konklawe nakłaniała Artanisa, aby wrócił do tradycyjnych taktyk, gdy on wygrał kolejną bitwę w prowincji Scion, ponosząc jednak dotkliwe straty.
Z przekonaniem o końcowym zwycięstwie, Konklawe wysłało Egzekutora Artanisa, aby sprowadził Tassadara na Aiur pod osąd. Artanis dotarł na Char i z ubolewaniem przekazał swojemu poprzednikowi żądanie Konklawe. Tassadar zgodził się powrócić nie stawiając oporu, jeśli egzekutor pomoże mu uwolnić Zeratula i innych mrocznych templariuszy z zabudowań terran, w których zostali uwięzieni przez zergi.
Artanis wyraził zgodę, a w walce pomógł Jim Raynor i jego oddział. Raynor i mroczni templariusze towarzyszyli Tassadarowi w drodze powrotnej na Aiur, gdzie planowali wziąć udział w obronie przeciwko inwazji. Niestety, Konklawe w swojej pysze, odmówiło współpracy z mrocznymi templariuszami. Kasta sędziów doprowadziła do starcia ze zwolennikami Tassadara.
Tassadar, nie mogąc znieść widoku walki pomiędzy pobratymcami, poddał się wyrokowi kasy sędziów. Tak czy inaczej jego zwolennicy rychło uwolnili go od uwięzienia, aby wspólnie stawić czoło nadchodzącemu kryzysowi.
Konklawe poważnie nie doceniła zergów. Armia protossów była na wyczerpaniu, podczas gdy rzesze zergów wydawały się niezliczone. Zergi opanowywali kolejne kontynenty, a Zeratul miał jeszcze gorsze wiadomości do zakomunikowania. Kiedy zgładził cerebratę w świecie Char, telepatyczna więź szybko połączyła go z Overmindem. Dostrzegł wtedy, że ewolucja zergów, jak i protossów, była sterowana i przyspieszana przez rasę znaną jako Xel’Naga.
Overmind wyswobodził się ostatecznie spod kontroli Xel’Naga i wchłonął tę starożytną rasę. Teraz celem Overminda była asymilacja protossów. Sukces dałby zergom potęgę, której nikt nie mógłby się przeciwstawić.
Tassadar zgromadził słabnących protossów do ostatecznego szturmu na wroga, zawierając przed bitwą pokój z upadającym Konklawe. Wspólnie z innymi wojownikami wyrządzili jednak niewielkie szkody zergom, ponosząc przy tym dotkliwe straty. W akcie desperacji, Tassadar skierował swój statek Gantrithor, naładowany energią mrocznych templariuszy, wprost na monstrualnego Overminda.
W rezultacie olbrzymia eksplozja unicestwiła Overminda wtrącając zergi na Aiur w paniczny szał. Protossi nie mieli jednak powodów do świętowania, gdyż większość Aiur znajdowała się w ruinie. Co więcej, rasa zergów nie została pokonana. Daleko na planecie Char, Kerrigan poczuła śmieć Overminda i ostatecznie pojęła prawdziwy cel swojego stworzenia. Panowanie Królowej Ostrzy miało się rozpocząć.
Tłumaczenie: Infinity & Dagger
