Populacja: Szacunkowo ponad 10 miliardów zergów
Poddaństwo wobec: Rój
Średnica / Grawitacja: 10 521 km, 0.91g
Odchylenie kątowe / Klimat: 4,1 stopnia, przeciętna temperatura +/- 48 stopni Celsjusza (maksymalna nawet 800 stopni Celsjusza), bardzo niska wilgotność
Ukształtowanie terenu / Główne skupiska życia: 52 doliny powulkaniczne, 18 łańcuchów górskich (wulkanicznych), 38 jezior lawy, 5 mórz lawy (liczba zmienna) / około 150 głównych skupisk roju, szacunkowo 1029 pomniejszych uli.
Księżyc(e): 2 – Eris, Ate (odcień fioletowy, niewielkich rozmiarów – średnice ponad 1000 km)
Główna klasyfikacja terenu: Wulkaniczny
Główne formy życia: Zergi
Rdzenne formy życia: Brak
Import: Brak
Eksport: Brak

Planeta Char była niegdyś jednym z trzynastu podstawowych światów Konfederacji, lecz obecnie rozpoznawana jest jako główny ul zergów. Przy odkryciu, została uznana za nieprzyjazną zasiedleniu, z grubą pokrywą popiołu wulkanicznego na powierzchni i zanieczyszczoną trującymi pyłami atmosferą. Toksyczność środowiska była dodatkowo wzmacniana przez wysoki poziom promieniowania kosmicznego, emitowanego przez dwie gwiazdy – karła klasy VI F0, krążącego wokół niestabilnej gwiazdy M8. Eliptyczna orbita Char powoduje, iż w okresie największego zbliżenia do słońca nasłoneczniona strona planety może zamienić się w morza lawy, zamarzającej następnie w tymczasowe wyspy w chwilach gwałtownego ochłodzenia, spowodowanego maksymalnym oddaleniem się planety.

Pomimo tych przypominających piekło warunków, Char została zasiedlona w celu eksploatacji niezwykle bogatych złóż metali ciężkich, dla potrzeb gwałtownie rozwijającej się gospodarki Konfederacji. Jednakże, planeta stała się również obiektem spornym pomiędzy Konfederacją Terran, a niezależnymi gildiami górniczymi spoza Morii. Gdy zatargi te przerodziły się w otwarty konflikt, niektóre z najbardziej zaciętych bitew Wojny Gildii zostały stoczone właśnie na Char, gdyż każda ze stron próbowała chronić planetę. Na obszarach takich jak Dolina Śmierci, czy Szklane Równiny, niekontrolowane użycie broni atomowej obudziło drzemiące wulkany i podniosło promieniowanie do tego stopnia, że stało się ono zabójcze nawet dla ciężkozbrojnych żołnierzy.

W wyniku Wojny Gildii, obecność Konfederacji na planecie została ograniczona jedynie do kilku grup inżynierów, nadzorujących automatyczne kopalnie. Cały personel zamieszkiwał kosmiczną platformę Char Aleph, zbudowaną na nieodległej orbicie planety. Podczas inwazji zergów dziesięć lat później, Char została gwałtownie zajęta przez Rój i stała się jego głównym ulem w sektorze Koprulu, do tego stopnia, że szacuje się, iż tunele zergów obejmują ponad 40% obszaru pod powierzchnią planety. Platforma Char Aleph również została przejęta przez zergów i służyła jako orbitalna wylęgarnia.

Było wiele spekulacji, dlaczego zergi wybrały planetę o tak nieprzyjaznym środowisku i całkowitym braku materiału organicznego do wykorzystania. Teoretycy podzielili się na dwa obozy, jedni twierdzili, że Char stanowi doskonałą bazę wypadową do ataków na rdzenne światy protossów i terran, a jej surowa natura ułatwia obronę, inni natomiast przypuszczają, że wysoki poziom promieniowania może przyspieszać mutację w organizmach zergów i umożliwiać powstanie wyspecjalizowanych szczepów.

Niezależnie od powodu, obecność zergów na Char sprawiła, iż planeta jest nieustannym polem bitwy. Siły protossów i terran z różnym skutkiem podejmowały próby infiltracji planety. Wielkie i krwawe walki toczyły się również w szeregach zergów, kiedy Królowa Ostrzy wyeliminowała cerebratów kontrolujących Rój. Cztery lata temu trzy potężne floty zostały zgładzone na Char w konfrontacji z Królową Ostrzy. Stała się ona dominującą siłą w sektorze po apokaliptycznej bitwie, w której pokonała flotę Dominium, armię protossów i siły UED. Od tego czasu, o zergach zrobiło sięPlaneta Char była niegdyś jednym z trzynastu podstawowych światów Konfederacji, lecz obecnie rozpoznawana jest jako główny ul zergów. Przy odkryciu, została uznana za nieprzyjazną zasiedleniu, z grubą pokrywą popiołu wulkanicznego na powierzchni i zanieczyszczoną trującymi pyłami atmosferą. Toksyczność środowiska była dodatkowo wzmacniana przez wysoki poziom promieniowania kosmicznego, emitowanego przez dwie gwiazdy – karła klasy VI F0, krążącego wokół niestabilnej gwiazdy M8. Eliptyczna orbita Char powoduje, iż w okresie największego zbliżenia do słońca nasłoneczniona strona planety może zamienić się w morza lawy, zamarzającej następnie w tymczasowe wyspy w chwilach gwałtownego ochłodzenia, spowodowanego maksymalnym oddaleniem się planety.